అనుకోకుండా ఓ ఉత్తరం

నానీ,
నువ్వెప్పుడూ ఉత్తరాలు రాయమంటావ్,ప్రతిసారీ “సరే” అని నేను నాకే నమ్మకం లేని ఒక సమాధానం చెప్తాను.
మేమంతా ఈ రోజు వారీ జీవితం లో ఎంతగా మునిగిపోయామంటే పని చెయ్యటం కాకుండా ఇంకేమైనా చెయ్యొచ్చనే అలోచన రానంత.busy, టైం లేదు ఇవి గత కొన్నేళ్ళుగా అసహ్యించుకుంటునే నేను ఎక్కువగా ఉపయోగించే మాటలు.

డబ్బు, హోదా, ఫ్లాట్లు ఇలాంటివన్నీ మెల్లగా ఎప్పుడో అలోచనల్లో చేరిపోయి మిగతా వాటిని పక్కకు తోసేసిన విషయం నేనెప్పుడు గమనించలేదు సుమా!!
నీ మాటలు విన్నప్పుడు మనసు కొద్దిగా కదిలినట్టనిపిస్తుంది. బీచ్ లో సాయంత్రాలు, స్నేహితులతో అర్దరాత్రివరకు కబుర్లు,చదువులో పోటీలు ఇవన్నీ నీ ప్రపంచాన్ని నింపేసే
అతి ముఖ్యమైన విషయాలు.ఆ దశ దాటిపోయాక అంతటి అమాయకత్వం మళ్ళి వస్తుందా..

చెప్పటం మరిచిపోయాను ఒక ఫ్రెండ్ పెళ్ళికి మొన్నే మీ వూరు అదే సిద్దాంతం వెళ్ళాను,కంప్యుటర్ కొమ్మల మీద నుంచి కొబ్బరాకుల మీద వాలినట్టనిపించింది.
నీకు బాగా గుర్తుండే ఉంటుంది కార్తీక పౌర్ణమి కి మనమంతా గొదావరి వెళ్ళటం, ఒడ్డున శివాలయం లో పారిజాతాలు ఏరుకోవటం,పట్టు పరికిణీల అమ్మాయిల్ని నువ్వు ఆసక్తి గా చూడ్డం:). చలంటే భయం లేదు, ఎండంటే లెఖ్ఖ లేదు, వానొచ్చినా దిగుల్లేదు, ఎన్ని ఆటలు ఇసుక తిన్నెల్లో.ఎన్ని పడవ ప్రయాణాలు వెన్నెల్లో. అవును నువ్వింకా పెద్ద గొంతుతో వచ్చీ రాని పాత పాటలు పాడుతున్నావా?

ఎందుకో మనసు లొ ఇవ్వాళ ఒక చిన్న చెమరింత.

గతం ఎప్పుడూ అందం గా ఉంటుందా? ఏమో అందమైన గతం మాత్రం ఎప్పటికీ గుర్తుంటుంది.

*తెలుగు వెలుగులు లో