ఇలాంటి నిర్ణయాలు పూర్తిగా ధృక్కోణానికి సంబంధించిన విషయాలుగా అనిపిస్తాయి.

ఇలా ఇంక మంచి మంచి కవితలు వ్రాస్తూ వుండండి.

వుంటా మరి,

మీ ఈ – తమ్ముడు

సతీష్ యనమండ్ర

నా భార్య మా హోం మేకర్. ఒక్కోసారి మాకే అనిపిస్తుంది. ఇంకో చెయ్యి కూడా ఉంటే పిల్లలకు ఇంకొంచెం మంచి బట్టలు కొనచ్చుకదా, ఇంకొంచెం పెద్దస్కూల్ లో చదివించొచ్చుకదా, ఇంకొంచెం ఖరీదైన వినోదాన్నివ్వచ్చు కదా, ఇంకొంచెం విలువైన వస్తువులను సమకూర్చగలం కదా అని. కానీ వీటన్నిటిని అతీతమైన తృప్తిని పొందుతున్నామని మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. బహుసా అలా అనుకోక పోతే సంతోషంగా బతకలేమేమో?

అద్దంలో చూసుకుంటే మనమొటిమలు మనకు పెద్దవిగా కనిపించినట్లు మనంతప్ప మిగిలినవాళ్లందరూ ఎక్కువ సుఖపడిపోతున్నారనుకోవటం ఈ సృష్టి చమత్కారమేమో?

బొల్లోజు బాబా

ఎంతో మందికి ఈ అవకాశం ఉండదు.
ఆర్థిక అవసరాల కోసం తప్పని సరిగా ఉద్యోగం
చెయ్యవల్సిన వారు చాలా మంది ఉంటారు.

ఇంకొక సమస్య అంత పెద్దది కాక పోయినా, పెద్ద్దగా అనిపించకపోయినా,
నాణానికి అవతల వైపు చూస్తే ఉత్సాహం ఉండీ ఇంట్లోనే ఉండీ పోవల్సి
వచ్చే వారు కొందరు ఉంటారు. అలా ఉండిపో వలసి వచ్చినప్పుడు
ఆ తల్లిలో మానసికంగా అశాంతి పెరుగుతుంది. అదిఇంట్లో వారిని
అందరినీ బాధ పెడుతుంది.

నాగ రాజు గారు అన్నట్లు, పిల్లలని పెంచండం తల్లి ఒక్క దాని బాధ్యతే
కాదు. అది ఒక్కటే ఆడదాని మొత్తం బాధ్యతా, జీవితమూ కాదు.

భార్యా భర్తలిద్దరూ కలిసి మంచి చెడులు బేరీజు వేసుకొని చూసుకొని
అవసరాన్ని బట్టి, అవకాశాన్ని బట్టి నిర్ణయాలు తీసుకొని దానికి
తగ్గట్టు మిగిలిన ఏర్పాట్లు చేసుకోవాలి.

అలాగే రాధిక గారు అన్నట్లు పిల్లలే కాదు, మన తల్లి దండ్రుల /
అత్త మామల అనందాలు, అవసరాలు కూడా మనం తీసుకొనే నిర్ణయాల
మీద అధార పడతాయి, ప్రభావితం చేస్తాయి కూడ.

ఇది నా అభిప్రాయం.