నానృషిః ..

 

ఎదురు చూపు సుదీర్ఘమనంటే
జాగ్రత్త, గుండెకేం తెలీదు ఆశల సందడి తప్ప.

వీడ్కోలు లో అంత విషాదం ఉందా?
ఇంకేం చెప్పకు
ఆ కలయిక ఎంత కమ్మనో తెలుసు.

జీవించటమే ధ్యేయమైతే,
అలోచన అవివేకమనిపిస్తే,
అవేశానికి ఆయుష్షు తక్కువైనా సరే,
ఉద్వేగానికి విలువలు తెలియవు మరి.

భౌతికమేదైనా..
నైతికమౌనా కాదా అని
మనసుకెందుకు మరణ యాతన.

సౌందర్యమూ, క్షణమూ అంత బలమైనవైతే,
సామీప్యాన్ని ఏమని ఏం లాభం.

సుడి గాలి మాటేమో, పిల్ల తెమ్మెర్ని తప్పించుకు తిరగడమెలా?
స్థితప్రజ్ఞత సంగతేమో, ప్రతి నిముషం పరవశాన్ని తాకొద్దనేదెలా?

లోకానికిదంతా అకారణ దుఃఖం
రాలే పూవుల్ని చూసినా, చూసీ చూడనట్టున్నా
కళ్ళకేదీ సుఖం.